Tijd voor serieuze zaken

Ik zou na de eindexamens mijn 18e levensjaar in gaan. Mijn omgeving zag dat dit niet echt zonder slag of stoot ging, zoals ik eerder beschreef in Kafkaësk te laat. Ik was ook benieuwd hoe mijn beleving van tijd zich verder zou ontwikkelen. Zeker nu ik een studerend en werkend leven tegemoet ging.

Ik werd het podium opgeroepen…

Of ik wel met discipline om kon gaan was nog even de vraag, maar uiteindelijk werden de examens die gehaald moesten worden behaald. De week van de examenfeestjes brak aan. En aan het einde van die week was er het galafeest. Een gezellig bedoeling, die ik vierde in mijn gothic-outfit. Ik werd het podium opgeroepen samen met twee andere leerlingen. Op het programma stond de uitreiking van de beste student van het examenjaar. De prijs die ik in ontvangst mocht nemen was een 3e plaats, voor de te-laat-komer-van dat schooljaar.

In mijn vriendengroep werd volop zomerplannen gemaakt. Daarna zou ik naar de School voor Journalistiek gaan. Met mijn ouders mee op vakantie wilde ik niet meer. Deze zomer wilde ik gaan werken. Een vriendin tipte mij over een vakantiebaantje bij de supermarkt waar zij werkte. Er werd een medewerker gezocht voor de kaas- en vleeswarenafdeling. Ik zei dat ik hier wel oren naar had. Navraag werd voor mij gedaan.

Blij te horen dat ik een vakantiebaantje had reageerde ik…

Niet veel later mocht ik op gesprek komen. Er werden een aantal vragen gesteld over mijn motivatie. Daarna moest ik even wachten op de gang. De baas kwam naar buiten en gaf aan dat ik maandag om half 7 werd verwacht. Blij te horen dat ik een vakantiebaantje had reageerde ik lachend: “Maar even serieus, hoe laat moet ik maandag echt beginnen?” Het eerder genoemde tijdstip leek me wat vroeg, aangezien ik niet iets met brood hoefde te doen. De baas van de supermarkt keek inmiddels ook wat serieuzer. Hij vroeg of om half 7 beginnen een probleem voor mij was. Dat was het niet, reageerde ik gauw.

Die zomer fietste ik op mijn werkdagen ongeveer klokslag zes uur weg. Het was een half uurtje fietsen naar de supermarkt. Op een gegeven moment lukte het zelfs in 20 minuten. Ontbijten deed ik vaak onderweg. Om de dag de hond eerst uitlaten, een deal met mijn broer, gebeurde ook. Dat het een mooie zomer werd scheelde een hoop.