Tijd, maar dan anders

Ooit ben ik voor het eerst ergens te laat gearriveerd. In mijn vorige ninekdote besprak ik dat dit vervolgens niet bij een eerste keer is gebleven. Wanneer het te laat ergens arriveren de eerste keer plaatsvond, geen idee. Die eerste keer dat ik mijn omgeving mij erop wees, weet ik wel nog heel goed.

Mijn ouders reageerden verbaasd, omdat ik op tijd de deur uit liep…

Thuisgekomen na een oudergesprek op school informeerden mijn ouders me over één bepaald punt dat daar was aangestipt. Toch wel storend, vond de meester dat half jaar te laat komen van mij. Met name op de maandagochtend. Dan kwam ik regelmatig een half uur later de klas binnen wandelen. Mijn ouders reageerden verbaasd, omdat ik op tijd de deur uit liep met slechts een wandeling van maximaal vijftien minuten voor de boeg.

De route naar school kan ik me prima voor de geest halen. Die werd meestal lopend afgelegd, behalve op de dinsdag wanneer ik met mijn klas op de fiets naar de sporthal in het dorp ging. De route naar school was verder ook makkelijk te lopen. Van het ene woonerf naar een aansluitend woonerf, een stukje over een voetpad via het zebrapad en dan kon ik oversteken naar het schoolplein. De straat waarin ik ben opgroeid is gebouwd in de ruimdenkende jaren 70, genoeg groen en (speel)ruimte voor bewoners is inbegrepen.

Een aaitje hier en daar. 

Op de grens van de ene naar het andere woonerf was een mini-dierenpark gevestigd, omgeven door groen hekwerk. Daar bleef ik vaker even staan om de beesten gras te voeren. Een aaitje hier en daar. De eigenaar, meneer Jacobs zag ik dan wel eens in het parkje staan. Meneer Jacobs woonde tegenover zijn mini-dierenpark in een bejaardenwoning, met uitzicht op zijn hobby. Druk met voeren of bij het hok van de dieren zag ik hem dan staan. Een “Goedemorgen” en soms een klein gesprekje erop volgend. Soms zag ik hem daar niet. Met mijn vingers dat hek aftastend en enthousiast de dieren begroetend was een uitgebreide bezigheid.

Welke tijd ze aanhielden liet zich wel gissen.

Onlangs stuitte ik op een term uitgelegd bij Zondag met Lubach door twee schoolgaande meiden op het eiland Saba (zie maar vanaf 8:57). Zij maken verschil tussen ‘de andere tijd’ en ‘schooltijd’. De andere tijd vind 5 à 10 minuten later plaats dan de schooltijd. Welke tijd ze aanhielden laat zich gissen. Ik kan nu wel zeggen dat ik in mijn schooltijd volop gebruik heb gemaakt van de andere tijd.

Dat half uurtje later op maandagochtend kon ik aan mijn ouders en aan de meester ophelderen. Vanaf half 9 werd de eerste dag van de week de ochtend gestart in een kring. Daarin kon je dan vertellen hoe je weekend was geweest. Met meestal  dezelfde mensen aan het woord en weinig afwisseling zag ik het kringgesprek als iets dat je kon overslaan. Wat mij betreft helemaal geen probleem, aangezien de schooltijd voor mij pas startte na het kringgesprek. De wandeling langs het dierenpark van meneer Jacobs was een prima tijdsbesteding voor de andere tijd.