Onaantrekkingskracht

Hij is, zie ik, niet de aantrekkelijkste uit mijn tot nu toe 66 matches, maar heeft vermoed ik vast die ontzettende voor mij aantrekkelijke Spaanse tongval. In zijn profiel heeft hij als laatste foto een portret van subcomandante Marcos die omhoog staart naar een paar blote benen in een rokje. Ik moet lachen om de pakkende foto en swipe naar rechts: een match.  Ik stuur een bericht: Not sure if the last picture is Marcos but its an interesting one haha. En krijg kort erna de reactie: Yes of course! Is Marcos in an event of sex workers in Mexico City. Good eye!!

Twee dagen later zit ik tegenover hem. Hij zag de foto toen hij in een pand met prostituees was voor een verhaal om foto’s te maken. Ik vraag aan hem of dit het machismo van Marcos laat doorschemeren? ‘Te kort door de bocht, een cliché,’ denk ik als ik eerst geen reactie krijg. Maar dan begint F. over wat het volgens hem wel is: onmiddellijk zie je de zwakte van de man slechts gevangen in een klein onschuldig moment. De sekswerkers uit Mexico-Stad vertelden volgens hem trots te zijn op de foto, omdat dit liet zien dat ook Marcos klaar stond voor deze groep vrouwen. Hij vermoedt dat dit in 2005 of 2006 tijdens zijn tour door Chiapas is. In diezelfde periode kocht ik in een klein winkeltje aan de Mexicaanse Westkust een T-shirt van Marcos.

Een doorgeslagen intellectueel met een militaire achtergrond, die de pacifist in mij aanwakkerde.

Beide momenten verenigen zich kort even in de persoon voor me. Het T-shirt met daarop alleen de ogen van Marcos afgebeeld kocht ik voor mijn vader. Die kon met zijn anarchistisch-marxistische blik op de wereld de ogen van de subcomandante op zijn borst wel waarderen. En vol trots heeft hij het die laatste maanden van zijn leven gedragen. Na het overlijden van mijn vader heb ik het T-shirt niet weg kunnen doen. Daarnaast zakte Marcos in mijn aanzicht. Een doorgeslagen intellectueel met een militaire achtergrond, die de pacifist in mij aanwakkerde. En mijn fascinatie voor deze man verdween. Zoals ook het T-shirt ergens achterin een kast werd weggemoffeld.

Maar nu zit er ineens iemand tegenover mij die meer over Marcos weet te vertellen dan ik vooraf kon bedenken. Hij vertelt over zijn samenwerking met de ex-vrouw van Marcos. Een linksgeoriënteerde journaliste in Mexico. Hij noemt Marcos in ons gesprek alleen ‘subcomandante’, wat voor mij het nodige respect voor de man doet vermoeden. Maar hij vertelt vooral over de sterke vrouw van…  en één die een flinke klap van de molen kreeg. Dit nadat ze jaren bewapend in de jungle van Chiapas was rondgetrokken. Een hoogopgeleide vrouw die haar leven gaf voor die ene man, Marcos. Even trek ik een parallel over romances in de jungle met Tanja Nijmeijer. De vrouw die net als ik uit een stad beneden de rivieren komt, vertel ik.

En hij mijmert terug naar die momenten op de redactie…

De ex-vrouw van Marcos is een belangrijke lerares en inspirator voor hem geweest. Door harde, haast militaristische aanpak op de redactie heeft hij als een malle een jaar lang verhalen geproduceerd. De verwachting was dat dit minstens drie per dag zouden zijn, verzucht F. tenslotte. En hij mijmert terug naar die momenten op de redactie waar hij met zijn laptop in de ene hand en de telefoon in de andere nieuws produceerde. Ik geniet van zijn verhaal en het kijkje dat ik krijg van het zijn op een redactie, aangevoerd door een sterke vrouw. Ineens lijken de ogen op het T-shirt van mijn vader veel dichterbij of zelfs maar een persoon verwijderd.