IKEA-liefde

Na een korte busrit loop ik vanaf de Van Hoornekade zo de Marnixlaan op.
Deze zondagmiddag ben ik op weg naar mijn date.
Ik passeer de duplexwoningen aan de As van Berlage.
Spullen van plastic en beton staan voor en achter de ramen.
Materiaal dat makkelijk nog eeuwen op deze aardbol kan rondzwerven.
Het aanzicht ervan inclusief verlepte planten in de bakken vliegt me aan.
Het begint te regenen.
De winter is nog in volle gang.
Dit was mijn buurt aan het einde van mijn studietijd waar ik boven een bakkerij woonde.
Verderop aan de overkant van het stoplicht zie ik dat het Mediterraanse eettentje wat er eerder zat weg is.
Ik steek over naar de lokale burgerketen die ervoor in de plaats is gekomen.
De donkerbruine luifels zijn er naar beneden gehaald.
Eronder sta ik even stil om op mijn telefoon te kijken.
Ik zie een bericht van mijn date:
‘Ben er. Jij?’
Ik reageer:
‘Loop bijna om de hoek.’
Hier wordt de Marnixlaan smaller met aan weerszijde woningen.
De lage ramen maken dat je zo de huiskamers in kan kijken.
De aanblik door een van de ruiten verwarmt direct mijn hart.
Fleecedekens omwikkelen twee verstrengelde lichamen.
Beide gezichten steken er boven uit.
Er worden om en om kusjes uitgedeeld.
Samen liggen als een peper- en zoutstelletje op een hoekbank.
Dat is IKEA-liefde: lekker knus met veel comfort.
Ik loop door richting mijn date die verderop staat.
De auto’s razen voorbij, want het stoplicht verder staat op groen.
In de winkelpui aan de rechterzijde zie ik dat de stomerij is ingenomen als etalage van Miranda XXL.
Zodra ik de hoek omloop zie ik mijn date staan voor de ingang van de grootste seksshop in Europa.
We zoenen elkaar op de mond en lopen naar binnen.
Liefde is hypothetisch gezien buiten mijn comfortzone.