Energenetisch

Ik probeer O. een dichter op leeftijd uit te leggen op welke manier ik nog verbonden ben met mijn voorouders.
Het natuurkundige element dat we uit energie bestaan kan ik niet voldoende volgens hem onderbouwen.
“Heel goed”, zeg ik tegen O, “dat je feiten checkt en dat je me scherp houdt.”
“Energie.”
“Genen.”
O. spreekt de woorden hardop uit.
“Ze vormen samen wel een geheel. Ik begrijp wat je bedoeld”, zegt hij.
Eerder beschrijf ik hem het parallelle universum waar ik en hij onderdeel van zijn.
Al vinden we misschien niet de juiste woorden.
Begrijpen wat oneindig is, is voor mij niet het einde van de wereld.
Ondertussen zitten we op het plein voor ‘De Doelen’ en het grote bioscoopcomplex voor ons slokt de plek bijna op.
Ik heb een biertje in een glas, door O. gehaald bij de bar van ‘De Doelen’.
Hij heeft die van hem naast hem neer gezet en pakt een aansteker erbij.
Of ik het niet erg vind dat hij een blowtje rookt, doet-ie al bijna zijn hele leven.
Jongens en meisjes lopen in groepjes voorbij.
Een basketbal zorgt ineens voor afleiding.
Het afketsen op de stenen van het plein klinkt oorverdovend.
We verplaatsen naar een paar bankjes verderop.
Een op het oog jonge voorbijganger vraagt of ik een leuke avond heb en zeker weet of ik niet samen met hem op stap wil.
Ik zit goed naast de tijdloze geest van O.
Ergens ook een jonge hond, weliswaar met wat stramme spieren door het dansen de nacht ervoor.
Een allereerste bezoek aan het internationale poëzie festival, de 50ste editie kan ik het eerder die avond niet echt noemen.
Ik volgde er alleen een workshop schrijven met goede ingrediënten: drank en lekkere hapjes.
Betalen om te schrijven en niet om dichters te zien optreden.
Schrijven was mijn eerste liefde.
Praktisch punt dat het einde van mijn saldo in zicht is helpt ook.
Ondanks de excuses brengt het me ver genoeg van huis op een bank naast O. in de nacht die nog vers is.
Ik vraag me af of er juiste woorden zijn om het geluk van een toevallig samenkomen als deze te omschrijven.
Dichterbij huis die avond op dat plein in Rotterdam ben ik in tijden niet geweest.